کایروپراکتیک چیست

کایروپراکتیک

کایروپراکتیک یا کایروپرکتیک (به انگلیسی:Chiropractic) لغتی لاتین به معنای درمان با دست می باشد. این علم رسما در سال ۱۸۸۵ بوسیله شخصی بنام دانیل دیوید پالمر معرفی شد. او یک طبیب سنتی و محققی خود آموخته در علم و فلسفه سلامت بود. او بعد از درمان شخصی بنام هاروی از طریق تنظیم و تطبیق ستون فقرات شنوائی وی را به او باز گردانند. از آن روز به بعد اولین پایه های علم نوین کایروپراکتیک بنا نهاده شد.

امروزه بیش از ۶۵ کشور در جهان از آموزش های این علم وهنر بهره مند می باشند. البته تنظیم و تطبیق مفاصل و استفاده آن در علم پزشکی به چندین هزار سال پیش باز می‌گردد. بقراط پدر علم طب با انجام دادن مانورهایی روی ستون فقرات و مفاصل به درمان خیلی از بیماری ها می‌پرداخته‌است. پس از او جالینوس پزشک برجسته و پزشکان بزرگ ایرانی ذکریای رازی(۸۶۵م-۹۲۵م) ، ابو علی سینا (۹۸۰م-۱۰۳۷م)، علی مجوسی عباسی (۹۳۰م-۹۹۴م)، اسماعیل جرجانی(۱۰۴۲م-۱۱۳۶م) و… نیز از این روش ها بصورت گسترده استفاده نموده اند. امروزه تنها در آمریکا هر سال بیش از ۲۰۰ میلیون ویزیت کایروپرکتیک انجام می‌شود.

کایروپراکتیک را می بایستی طب فیزیکی واقعی نامید. اولین و تنها روش درمانی می باشد که پزشک کایروپراکتر بدون استفاده از دارو و یا جراحی، با استفاده از تمامی یافته های پزشکی مدرن به درمان درمانجو می پردازد. او بر این باور است که عصاره زندگی – که در کایروپراکتیک آن را (INNATE INTELLIGENCE) نیروی هوشمند حیات آفرین می نامیم – همیشه از “بالا (خالق) به پائین(مخلوق)” و از “درون به بیرون” در حال جریان است.

استرس های وارده فیزیکی (مانند جاذبه زمین)، شیمیائی (مانند آلودگی های محیط زیست) و یا روحی روانی، باعث صدمات بر روی بافت های فرسوده می شوند. همچنین به دلیل حرکت های غیر طبیعی، فشار بر روی شبکه وسیع عصب های محیطی (Lower Motor Neuron) و عصب های آوران و وابران (Afferent and Efferent) در مرز ورود و خروج از کانال نخاعی ایجاد می شود. بر اثر این فشار، مهره های ستون فقرات (subluxation) دچار اختلال های حرکتی اطلاعات می شوند که بر اساس فلسفه کایروپراکتیک باعث تضعیف حداقل قدرت دفاعی بعضی یا همه سیستم های نه گانه تخصصی بدن می شوند و در نتیجه باعث بیماری می شوند.

با استفاده از علم و هنر تنظیم و تطبیق مفاصل به خصوص مهره های ستون فقرات و استخوان های جمجمه (فقط عده کمی قادر به انجام تکنیک های تنظیم جمجمه می باشند) (Cranial Therapy) این فشارهای وارده به روی سیستم های تخصصی بدن بر داشته می شود و به بدن اجازه ترمیم و باز سازی تمام بافت های کهنه و صدمه دیده را بوسیله نیروی هوشمند حیات آفرین داده می شود.

پیش فرض در کایروپراکتیک در مورد بیماری های اکتسابی اختلال در جریان حرکتی نیروی هوشمند حیات آفرین می باشد. در درمان فقط احتیاج به آزاد سازی هرگونه اختلال در مسیر حرکتی این نیروی هوشمند حیات آفرین است. این نیروی حیات آفرین در همه جای بدن و در هز زمان حضوری فعال و آگاه بر روی تمامی فعالیت های درون و بیرون سلولی دارد. البته در بیماری های ژنیتیکی، ارثی و یا صدمات شدید فیزیکی، شیمیائی و یا روانی این پیش فرض متفاوت می باشد و شخص بیمار می بایستی از طرق دیگر نیز برای درمان و یا بهبودی بهره به گیرد.

۰ پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *